Communautaire crisis: communautair “jusqu’au boutisme” of een sociaal front?

207 Dagen, 76 politieke spelletjes, 38 tactische manoeuvers later... Stekker in, stekker uit, stekker halfuit. Ze zullen er nooit genoeg van krijgen. Bart De Wever (N-VA) en Kris Peeters, de twee sterke mannen van de N-VA en van CD&V hebben de grote staatshervorming die Vande Lanotte voorstelde, verworpen. “Hoe wil je dat ik ga uitleggen wat hier aan ’t gebeuren is” vraagt Groen!-voorzitter Wouter Van Besien zich af. De uitleg ligt nochtans binnen handbereik.

Met de nota Vande Lanotte haalden N-VA en CD&V de fameuze fiscale autonomie binnen (15 miljard), de splitsing van hele delen van de sociale zekerheid, van justitie, van verkeer. Ze bekwamen ook de splitsing van BHV, dat de Franstaligen in de Vlaams-Brabantse gemeenten zonder faciliteiten niet meer voor Franstalige lijsten kunnen stemmen, een Senaat van de gewesten die de federale regering kan blokkeren,

Dit alles toont hoever de Franstalige partijen PS, Ecolo, cdH al gegaan waren. “Vlaanderen heeft nu zijn “grote staatshervorming” schreef Luc Van der Kelen, editorialist van Het Laatste Nieuws, de grootste Nederlandstalige krant van het land. Zij zal het lot van de werkende bevolking niet verbeteren, wel integendeel. Zij zou het land nog minder bestuurbaar maken en zou leiden tot  nieuwe conflicten. (Zie Zes maanden en drie nota’s later :: Een staatshervorming die de volgende al voorbereidt)

De Wever en Peeters willen komaf maken met hun Achillespezen

Maar voor de N-VA en de nationalistische stroming binnen de CD&V achter Kris Peeters, is het nog niet genoeg. Zij willen geen hervorming die niet direct naar een confederalisme met twee leidt (laatste halte voor de volledige splitsing van België), die niet uitloopt op een verarming en vermagering van de federale Staat  en tot het einde van de solidariteit tussen de gewesten.

Zij willen komaf maken met de Achillespezen die hen nu beletten hun nationalistisch project te realiseren.

Eerste Achillespees die moet opgeruimd worden: Brussel.

In de nota Vande Lanotte werd het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een beetje versterkt door een zekere vorm van herfinanciering (ook al is die onvoldoende), door bijkomende bevoegdheden op het vlak van de veiligheid, door de oprichting van een grootstedelijke raad die de deur zou open zetten voor het tot stand komen van een uitgebreide Brusselse stedelijke gemeenschap en vooral door tweetalige lijsten. Voor de N-VA en de CD&V is dat onaanvaardbaar. Brussel moet volgens hen verdeeld worden tussen de Vlaamse en Franstalige gemeenschap en zeker geen eigen tweetalig Gewest gaan vormen. Er mag zeker geen “verbrusseling” van de rand komen. Want als die (kleine) toegevingen gedaan worden, komt hun confederalistisch project in het gedrang waarbij Vlaanderen op termijn Brussel zou absorberen. (Zie de vrije tribune van Maddens, de officiële huisideoloog van de N-VA).

Tweede Achillespees die moet uit de weg  geruimd worden: de federale Staat.

De gewesten krijgen nu slechts 90 % van de financiering van de bevoegdheden die ze van de federale Staat doorgeschoven krijgen. De federale Staat zou op die manier de Gewesten laten bijdragen tot de besparingen die op komst zijn. Maar het Vlaamse gewest wil geen besparingen doen zegt de N-VA, zoals Peeters ook al had aangekondigd.

Derde Achillespees die moet opgeruimd worden: de solidariteit.

Bij de berekening van de financiering van het onderwijs (van de gemeenschappen) heeft men het voorziene criterium van de fiscale tegemoetkoming (23 miljoen minder voor Vlaanderen) laten vallen. Het criterium van de bevolkingsgrootte moet de doorslag geven. Er is geen criterium van responsabilisering voor de gemeenschappen . En er is geen “malus” voor de gewesten die onvoldoende jacht maken op werklozen. Ondanks het toekennen van fiscale autonomie, die men toegegeven heeft, was het niet genoeg.

CD&V censureert dissidente reacties van haar militanten

De N-VA en Mijnheer “Nooit genoeg” Bart De Wever willen deze drie Achillespezen weg. Zij zijn klaar om naar verkiezingen te gaan en hopen daarbij een absolute meerderheid voor de V-partijen te behalen (N-VA, Vlaams Belang, LDD) in Vlaanderen.

De meerderheid van de leiding van de CD&V heeft er voor gekozen om zich aan de N-VA vast te haken. De houding van Wouter Beke heeft tot verdeeldheid geleid in zijn partij.

Op het partijbureau was men overeengekomen om “ja” te antwoorden op het hernemen van de onderhandelingen met zeven, met vier belangrijke reserves. Een uur later, na een discussie met Kris Peeters en na een telefoon met Bart De Wever, zegt hij “neen, maar”.

Die houding veroorzaakte een golf van reacties van militanten, vooral vanuit de hoek van de christelijke arbeidersbeweging (ACW). Die reacties werden gecensureerd door de partijleiding. (U kan ze hier lezen)

Het land stevent inderdaad af op de chaos als het jusqu’auboutisme van De Wever en van Peeters het halen. Het is nog tijd op dat te stoppen en de slag om de publieke opinie te winnen.

De werkende bevolking, de syndicale beweging, de culturele middens en de studenten hebben al getoond door tal van acties de laatste maanden getoond dat ze tegen het bekrompen nationalisme in willen gaan.

Het uur is aangebroken om een breed sociaal en tweetalig front te vormen, en niet een front van Franstaligen tegen Nederlandstaligen.

De mensen in dit land kunnen politici die de stekker er helemaal of half uittrekken best missen. Zij hebben geen splitsing nodig (of die nu door onderhandeling of door confrontatie tot stand komt), noch nieuwe verkiezingen. Want wat gaat er gebeuren als morgen de financiële markten zich op België gooien, of  als de KBC crasht omwille van de Ierse crisis? De loontrekkenden, de gepensioneerden, de jongeren, de vluchtelingen gaan dan aan hun lot overgelaten worden.

Neen, de mensen hebben nood aan een programma dat hen beschermt tegen de crisis, een programma van solidariteit en eenheid. Een sociaal en tweetalig front tegen het jusqu’au boutisme is dringend nodig.