PVDA steunt voorstellen van ACV-voorzitter Luc Cortebeeck voor Brussel

De Rerum Norvarum-toespraak van ACV-voorzitter Luc Cortebeeck raakt voor het Brusselse Gewest cruciale vraagstukken aan waarin ook van de PVDA zich herkent.

Cortbeeck: "Brussel en zijn bewoners dreigen geplet te geraken tussen de Vlaamse hamer en het Waalse aambeeld. Elke Belg heeft er belang bij dat de leefkwaliteit in Brussel dringend hoog op de politieke agenda komt."

Luc Cortebeeck:“Vooral hier in Brussel blijft de werkloosheid angstwekkend hoog, zijn de huisvestingskosten sterk stijgend en loopt ook de energiefactuur – door de belabberde huisvestingskwaliteit – sterk op. De armoedecijfers liegen niet. Brussel en zijn bewoners dreigen geplet te geraken tussen de Vlaamse hamer en het Waalse aambeeld. Politici uit Vlaanderen, Wallonië en Brussel, èlke Belg heeft er belang bij dat de leefkwaliteit in Brussel dringend hoog op de politieke agenda komt.” En: “Laat ons samen bekijken hoe we een tandje kunnen bijsteken naar de werkloze jongeren . Zeker hier in Brussel een topprioriteit.”

De cijfers over de enorme werkloosheid onder de Brusselse jongeren zijn gekend. Van de 90.000 werklozen in Brussel zijn er een kleine 20.000 onder de 25 jaar. Dit cijfer kan – na de debacle van Sabena, Renault, Volkwagen en ook de toeleveringsbedrijven als ArvinMeritor niet genoeg onderstreept worden. Het is een feit dat alle partijen die in de Brusselse regering uitmaken over deze kwestie 4 jaar geleden al de mond vol hadden, maar in werkelijkheid weinig of niets aan de situatie hebben weten te veranderen. De verantwoordelijkheid van de Brusselse regering is verpletterend.

Alle grote politieke partijen zijn machteloos en nutteloos gebleken in de strijd voor het behoud van de banen bij Volkswagen. Zij steken alleen de handen in de lucht: tegenover het spel van de vrije markt en de internationale concurrentie verklaren zij zich machteloos tegen over deze gang van zaken eigen aan het kapitalisme, waarin de winst en niet de mens op de eerste plaats komt.

Bedrijven als VW werden de voorije jaren in de watten gelegd met subsidies en tegemoetkomingen waar tegenvoer geen enkele garantie van werkzekerheid werd geëist.

Voor PVDA+ moeten winstgevende multinationals die afdanken, bestraft worden: de aandeelhouders moeten het voelen in hun al te dikke protefeuille.
PVDA+ komt op voor “een wet VW” waarin de bedrijven die afdanken of sluiten de ontvangen toelagen moeten terugbetalen tot de laatste frank.
De voorbije week gaat nu ook het gerucht – ingewijden verzekeren ons dat de Brusselse regering er alles aan doet om de zaak stil te houden – de ronde dat 20 % van de werkplaats in de technische afdeling van de MIVB zullen verdwijnen: van de 1000 tewerkgestelden zullen slechts 800 overblijven na de uitbesteding en reorganisatie van de dienst. Dit is een gevolg van de sluipende privatisering van de MIVB.

PVDA+ vraagt het behoud van de alle arbeidsplaatsen bij de MIVB, voorlopig nog een overheidsbedrijf dat onder toezicht valt van de Brusselse regering. Wie het echt meent met de tewerkstelling van de Brusselaars kan hier kleur bekennen en de daad bij het woord voegen.

Meer middelen in het Brusselse Gewest zijn nodig om openbare bedrijven te ontwikkelen in de diensten- en zorgsector. Dat is een efficiënt middel om banen te scheppen die aan een concrete nood onder het volk beantwoorden.
Voor de tewerkstelling in Brussel is de talenkennis van groot belang naast actieve strijd tegen alle vormen van discriminatie. Voor het onderwijs vraagt PVDA+ met hoogdringendheid meer middelen en de organisatie van tweetalig Nederlands-Frans onderwijs. De opsplitsing in Vlaams en Frans onderwijs is achterhaald in een internationale wereldstad als Brussel.
 
In Brussel swingen ook de huurprijzen de pan uit. Hieraan moet paal en perk gesteld worden: 70 % van de Brusselaars zij huurders. PVDA+ pleit voor de invoering van een blokkering van de huren (alleen nog aanpassingen aan de index). De dergelijke strenge maatregel is nodig om de huren betaalbaar te houden.
In Brussel is ook nood aan veel meer sociale woningen. 50% van de Brusselaars heeft recht op een sociale woning maar 20.000 van hen staan op dit ogenblik op de wachtlijst: er zijn in Brussel slechts 38.000 sociale woningen beschikbaar.
Ook op dit terrein zijn de beleidspartijen in Brussel volledig tekort geschoten. Nieuwe kiesbeloftes hierover nemen de mensen met een dikke korrel zout: eerst zien en dan geloven.

Over de staatshervorming en meer bepaald de Brusselse structuren zei Luc Cortebeeck: “Niemand heeft een pasklare oplossing heft voor Brussel. Wat we aan al die architecten van de nieuwe staatshervorming immers vragen is: hoe ziet u dat voor Brussel? En meestal zijn de antwoorden ontluisterend. Wegens geen antwoord. Of een totaal ondoordacht antwoord. Of een totaal onrealistisch antwoord, in de zin dat alles zichzelf oplost als Brussel onder voogdij komt van de Europese Unie, à la Washington DC in de Verenigde Staten. Brussel is nu al een bijzonder institutioneel kluwen. Ik denk niet dat de mensen die in het Brusselse wonen en werken, zitten te wachten op nog meer complexiteit en ongerijmdheid.”

PVDA+ stelt voor het Brusselse Gewest een noodzakelijke herziening van de gewestgrenzen voor in democratisch overleg met de betrokken bevolking. Zo kan de politieke realiteit in overeenstemming worden gebracht met de culturele, sociale en economische realiteit van Brussel. Brussel kan zich dan ontwikkelen als een gewest dat zal beschikken over meer middelen, een grotere gelijkheid tussen de Nederlandstaligen (vandaag een 15 % van de Brusselaars) en Franstaligen. Er moet een einde komen aan de eng nationalistisch geïnspireerde staatshervormingen die in Brussel een ingewikkeld kluwen hebben veroorzaakt waarin de gewone man de weg kwijt raakt en ook niet beter van wordt.